(Niniejszy serwer znajduje się w dalekim kraju za oceanem, przeto nie używają tam kodowania środkowoeuropejskiego, czego skutkiem są "robale" zamiast niektórych polskich liter, zatem należy zmienić kodowanie strony: u góry po lewej kliknij "Widok" -> Kodowanie -> Europa środkowa (lub środkowoeuropejskie) ISO.)
W tym dziale zajmiemy się sprawami feminizmu, nie tego jednak dzisiejszego, wypaczonego, który przeskoczywszy "złoty środek" popadł w przeciwną skrajność, ale tego pierwotnego, szanującego obie płci, naturę i życie w ogóle.
EKO - feminizm
Zacznijmy od tego jaka jest geneza terminu "ekofeminizm". Ów termin pojawił się po raz pierwszy u francuskiej pisarki Francois d'Eaubanne w 1974 roku. Został przez nią użyty na oznaczenie nurtu intelektualnego i społecznego w ramach feminizmu, który postrzega kryzys ekologiczny jako wynik kultury patriarchalnej. Nie przypadkiem też niszczenie świata przyrody było nieodłączne z dyskryminacją kobiet ich uciemięrzeniem oraz z takim samym stosunkiem do dzieci, zwierząt i wszelkich istot uznanych za słabe, o "niższej wartości".
Ekofeminizm dostrzega, że związek pomiędzy kobietą i naturą jest czymś podstawowym i uniwersalnym. Podkreśla on wartość zasady żeńskiej - tej, która ochrania, żywi i podtrzymuje przy życiu, jako fundamentu światopoglądu - i wprowadza tę wartość do ekologii, podczas gdy klasyczny feminizm zaledwie wskazuje na związek pomiędzy patriarchalną dominacją w społeczeństwie a ekologiczną katastrofą współczesnego świata. Ekofeminizm wyrasta ze świadomości współzależności pomiędzy zdrowym życiem i zdrowym otoczeniem. Ekofeminizm krytykuje dominację mężczyzn w życiu społecznym, nauce i kulturze, krytykuje "płeć społeczną" oraz zmierza do stworzenia społeczeństw, w których pozycja płci byłaby zniesiona. Wynika to z fundamentalnej zasady ekofeminizmu głoszącej potrzebę równowagi męskich i żeńskich aspektów rzeczywistości. Nurt ów krytykuje przewagę w kulturze takich cech, jak: militaryzm, technokratyzm, agresywność, nieustępliwość, pracoholizm, myślenie rozumowo-dyskursywne, nastawienie na przyszłość. Ekofeminizm nie zgadza się na istnienie hierarchizmu w przyrodzie i społeczeństwie, a także gatunkowizmu, który pozwala na wywyższanie swojego istnienia nad istnienie istot "niższych" i całego świata przyrody.
Ekofeminizm charakteryzuje się następującymi założeniami:
zwiększenie roli kobiet w życiu społecznym, a wraz z nimi cech "miękkich" takich jak: dobroć, harmonia, współistnienie i pokój, przedkładanie wartości rodzinnych nad ekonomiczno-polityczne, myślenie intuicyjne
wszystkie elementy systemu człowiek - przyroda mają tę samą wartość
Ziemia jest domem
podstawą powinna być wymiana informacji w obrębie wszystkich grup społecznych na równych prawach
w relacji człowiek - przyroda obowiązywać powinna zasada "nic darmo", tzn. że cokolwiek zostaje przyrodzie odebrane, musi być oddane w procesie recyrkulacji dóbr i wymiany usług.
zniesienie dualizmu sfer życia - publicznej i prywatnej - i połączenie ról mężczyzny i kobiety w domu i miejscu pracy w imię takich wartości jak wzajemność i współpraca
odwołanie się do "głosu natury" ze względu na nią samą, cudowności życia, zachęta do twórczej, pozbawionej przemocy aktywności społecznej
powrót do zapoznanych zdolności porozumiewania się z naturą, zdolności bezpośredniego doświadczania więzi z Ziemią poprzez instynkt, intuicję, sztukę, taniec, zabawę, prostotę etc.
ważna jest wspólnota, troska i związek z konkretnymi osobami, a nie abstrakcyjna bezstronność.
Odkrycie i docenienie wartości zasady kobiecej automatycznie wiąże się z szacunkiem dla Ziemi i naturalnego środowiska. W ten sposób rosnąca świadomość tej zasady może przyczynić się do zmiany postaw i globalnej przemiany w światopoglądzie ekologicznym współczesnych społeczeństw.
W temacie ekofeminizmu polecamy następujące książki:
"Ekofeminizm" - praca zbiorowa poświęcona ekofeminizmowi, związkom ekologii i myśli feministycznej, relacjom przyroda - kultura patriarchalna. 42 strony formatu A-4.
Książkę można zamówić w księgarni Pracowni na rzecz Wszystkich Istot
"Biegnąca z wilkami" - autorką tej książki jest Clarissa Pinkola Estes, poetka, psychoanalityk, badaczka legend tradycji latynoskiej. W książce mowa o Dzikiej Kobiecie. Jest to potężna siła drzemiąca w każdej kobiecie. To bogactwo dobrych instynktów, moc twórcza i odwieczna, głęboka mądrość. Dzika Kobieta jest zagrożona, bo choć rodzimy się z dziką naturą, społeczeństwo próbuje nas usocjalizować, wrzucić w sztywne ramy, role, które mają się nijak do naszych wewnętrznych potrzeb.
Książkę można zamówić m.in. w internetowej księgarni wysyłkowej