Wegelandia

(Niniejszy serwer znajduje się w dalekim kraju za oceanem, przeto nie używają tam kodowania środkowoeuropejskiego, czego skutkiem są "robale" zamiast niektórych polskich liter, zatem należy zmienić kodowanie strony: u góry po lewej kliknij "Widok" -> Kodowanie -> Europa środkowa (lub środkowoeuropejskie) ISO.)

 

W niniejszym dziale pragniemy poruszyć problemy wynikające z chciwości i żarłoczności społeczeństwa, prowadzących do tego, że nasz czas i wysiłki przeznaczamy na przetwórstwo cennych zasobów naturalnych na bezwartościowe śmieci. Co możemy z tym zrobić, jak ów problem ugryźć i nauczyć się dbać o to, co już mamy, zamiast tylko kupować nowe i wyrzucać stare? Jak żyć na tej Ziemi nie niszcząc jej? To niechaj będzie głównym zagadnieniem tego działu.

 

Permakultura

 

Pojęcie permakultury (ang. "permaculture") zostało wprowadzone w 1978 przez Billa Mollisona, australijskiego ekologa i jednego z jego studentów, Davida Holmgrena.

Permakultura pochodzi z połączenia dwóch słów w języku angielskim - permanent, tj. stały i culture, tj. uprawa lub siedlisko. Jest to nowy ruch w naszej cywilizacji, mający na celu współpracę z Naturą, a nie działanie przeciw niej, a w konsekwencji przeciw samemu sobie. Zasadą jest, że nie wyciągamy z ziemi więcej, niż możemy jej oddać. Permakultura związana jest z ekologią głęboką, holistycznym światopoglądem, alternatywnym budownictwem (w którym nie używa się toksycznych, syntetycznych materiałów) oraz uzyskiwaniem energii odnawialnej. Korzenie tej idei tkwią mocno w przeszłości, mądrości starożytnych kultur, które dążyły do zachowania równowagi w przyrodzie i kładły nacisk przede wszystkim na wartości duchowe.

Istotną kwestią w permakulturze jest odpowiedzialność za życie własne, potomstwa oraz odpowiedzialność za Ziemię. Jedynym słusznym modelem, na którym możemy się wzorować jest przyroda wraz ze swoimi wytworami. Kiedy więc coś budujemy czy uprawiamy, powinniśmy zrobić to tak, aby wytwory naszej działalności były samo-podtrzymywalne.

Centralnym tematem jest projektowanie ekologicznych krajobrazów, w których wytwarza się produkty żywnościowe. Nacisk położony jest na uprawę roślin o wielorakim wykorzystaniu, bez używania chemikaliów. Stosuje się takie praktyki jak kompostowanie i płodozmian. Stosuje się niekiedy również integrację zwierząt w celu najlepszego wykorzystania składników paszowych i spasanie chwastów. Istotne jest też, aby sąsiadujące ze sobą gatunki wzajemnie się wspierały, zamiast rywalizować, a całość razem wzrastała i z roku na rok odnawiała się sama. W ten sposób również otrzymujemy maksymalne plony przy minimalnych nakładach pracy.

Permakultura może być zastosowana wszędzie, nawet w najbardziej zdegradowanym ekosystemie. Jest ukierunkowana na ratowanie i ochronę ziemi.

Obejmuje ona swoim zakresem również społeczność ludzką. Ważne jest, aby korzystać tylko z używanych materiałów jeśli już korzysta się z wytworów cywilizacji. Wszystko po to, aby nie tworzyć zapotrzebowania na produkcję, która nieuchronnie wiąże się z eksploatacją Ziemi oraz aby nie produkować nowych śmieci, każdy bowiem nowy produkt to w perspektywie śmieć.

W świecie człowieka wykorzystuje się takie technologie jak:

  • baterie słoneczne,
  • elektrownie wiatrowe i wodne,
  • toalety kompostujące,
  • słoneczne szklarnie,
  • domy energooszczędne, domy z gliny i słomy,
  • suszenie odzieży oraz żywności (np. owoców) na słońcu,
  • ogrzewanie wody na słońcu np. w czarnych kanistrach,
  • odzyskiwanie wody z mycia bądź prania i wykorzystywanie jej np. do spłukiwania w toaletach,
  • wykorzystywanie do ogrzania domu (za pomocą pieca) chrustu i innych ekologicznych "odpadów", zamiast ścinanych drzew. Używanie do spalania również wysuszonych skórek z owoców czy warzyw np. mandarynek, bananów itd.

Ważną rolę w projektowaniu permakulturowym odgrywają: gromadzenie wody, zarządzanie i systemy odzyskiwania, wody podziemne, zbiorniki wody deszczowej, i słoneczne stawy wodne (też znane jako Żywe Maszyny).

PERMAKULTURA A ETYKA

"Myślimy i działamy odpowiedzialnie w relacji jeden do drugiego i do ziemi" - oto fundamentalna zasada etyki permakultury. I to czyni permakulturę wyjątkową pośród wszelkich alternatywnych sposobów gospodarowania takich jak np. rolnictwo  ekologiczne, biodynamiczne, organiczne itd.

Permkultura troszczy się o Ziemię, jej część ożywioną i nieożywioną, tj. rośliny, zwierzęta, glebę, wodę i powietrze. Troszczy się ona o ludzi; mówi o wzajemnym zaufaniu i odpowiedzialności społecznej, gwarantuje dostęp do zasobów koniecznych dla egzystencji i nic ponadto, żadnej wściekłej konsumpcji, żadnego eksploatowania ziemi, a tym samym żadnego szkodzenia samemu sobie.

I wreszcie, w permakulturze mamy też do czynienia z etyką życia, która rozpoznaje istotną wartość każdej żywej istoty. I tak na przykład drzewo ma wartość samą w sobie, nawet jeśli nie przedstawia ono żadnej handlowej wartości dla ludzi. Już samo to, że drzewo jest żywe stanowi wartość. Odgrywa ono swoją rolę w przyrodzie: pochłania dwutlenek węgla i produkuje

tlen, daje schronienie oraz osłonę dla zwierząt i ludzi, użyźnia glebę i utrzymuje jej wilgotność, pochłania energię słoneczną i magazynuje ją w drewnie, które później można użyć np. jako budulec czy opał.